Gisteren ontving ik een noodkreet van één van mijn studenten. Ze loopt stage in een hotel en had het aan de stok gekregen met haar patron/baas. Je moet weten dat ik twee dagen in de week les geef aan een horeca-opleiding in Dieppe, volwassenonderwijs. Haar probleem geeft een aardig beeld van de Franse werkcultuur waarin veel wantrouwen bestaat tussen werkgever en werknemer. Het dispuut draait om de werktijden, of beter gezegd de onwil van haar baas om daar flexibel mee om te gaan. Vanwege Ramadan, neemt zij geen lunchpauze (van 1,5 uur) maar werkt liever door, ze maakt de kamers schoon en wil dan graag een halfuur eerder naar huis. Ik zou zeggen, prima, als het werk maar gedaan is, toch? Echter in de lunchpauze is de baas niet aanwezig en kan hij dus ook niet controleren of zij haar werk wel doet. Nou lijkt mij een schone kamer, een schone kamer (en geloof mij, ik kan het weten, ik heb er heel wat in mijn auberge-periode schoongemaakt), maar zo ziet haar baas het niet. Het is puur een kwestie van hiërarchie en machtsvertoon, regels zijn regels en daar houden Franse (bazen) van. Dit is één van de redenen waarom ik er heel bewust voor heb gekozen om zelfstandig te ondernemen. Zeker in Frankrijk! Ik sta nog altijd verbaasd van de inflexibele werkhouding van trouwens zowel baas als werknemer, want het omgekeerde komt ook regelmatig voor. Logisch want het ene houdt het andere in stand. Hoe is dat in het land waar jullie wonen?
- Superflexibel hier. Nog meer dan in Nederland
- Nee hoor, hier geldt: vertrouwen is goed maar controle is beter
- Bij ons is het stapje voor stapje beter aan het worden
Meer delen met collega-onderneemsters in het buitenland? Join ons Grenzeloze OnderneemSTERs Netwerk. We delen kennis & ervaring en ik geef je veel tips over hoe je je online marketing kunt aanpakken. Ik weet zeker dat er ook voor jou (nog) meer winst te behalen valt!
Recente reacties